سفارش تبلیغ
صبا
[ و روایت شده است که دو مرد را نزد او آوردند که از مال خدا دزدى کرده بودند : یکى از آن دو بنده بود از بیت المال مسلمانان ، و دیگرى در ملک مردمان . فرمود : ] امّا آن یکى از مال خداست و حدّى بر او نیست چه مال خدا برخى از مال خدا را خورده ، و امّا دیگرى بر او حدّ جارى است و دست او را برید . [نهج البلاغه]
مشخصات مدیروبلاگ
 
دست به قلم[282]
زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رودصحنه همواره به جاست خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

خبر مایه
بایگانی وبلاگ
 
در سوگ آفتاب(امام سجادع)[1] ارشیو آبان ماه 85[1] آرشیو آذر ماه 85[9] آرشیو دی ماه 85[9] آرشیو بهمن ماه 85[16] آرشیو اسفند ماه85[10] آرشیو فروردین ماه86[7] ارشیو اردیبهشت ماه86[6] آرشیو خردادماه86[11] آرشیو تیر ماه86[5] آرشیو مرداد ماه86[7] آرشیو شهریور ماه86[8] آرشیو مهر ماه86[2] آرشیو آبان ماه 86[4] ارشیوآذر ماه86[4] آرشیودی ماه 86[5] آرشیو بهمن ماه 86[3] آرشیو اسفند ماه 86[5] آرشیو فروردین ماه 87[6] آرشیو اردیبهشت ماه 87[8] آرشیو خردادماه 87[1] آرشیو تیر ماه87[5] آرشیو مرداد ماه 87[5] آرشیو شهریور ماه 87[2] آرشیو مهر ماه 87[2] آرشیو آبان ماه87[4] آرشیو آذر ماه 87[3] آرشیو دی ماه سال 87[11] آرشیو بهمن ماه 87[2] آرشیو اسفند ماه 1387[2] آرشیو فروردین ماه 88[2] آرشیو اردیبهشت ماه 88[3] آرشیو خرداد ماه 88[1] آرشیو تیر ماه 88[2] آرشیو مرداد ماه 88[2] آرشیو شهریور ماه 88[1] آرشیو مهرد ماه 88[1] آرشیو آبان ماه 88[2] آرشیو آذر ماه 88[11] آرشیو دی ماه 88[1] آرشیو بهمن ماه 88[4] آرشیو اسفند ماه 88[2] آرشیو فروردین ماه 86[1] آرشیو اردیبهشت 89[1] آرشیوخرداد ماه 89[2] آرشیو شهریور ماه 89[2] آرشیو مهر ماه 89[3] آرشیو آبان ماه89[2] آرشیوآذر ماه 89[5] آرشیو دی ماه 89[4] آرشیو بهمن ماه89[3] آرشیو اسفندماه89[6] آرشیو فروردین ماه 90[3] آرشیو اردیبهشت ماه 90[1] آرشیو خرداد ماه 90[5] آرشیو تیر ماه90[1] آرشیو مرداد ماه 90[1] آرشیو شهریور ماه90[2] آرشیو مهر ماه 90[2] آرشیو آبان ماه 90[3] آرشیو آذر ماه90[3] آرشیو دی ماه 90[5] آرشیو بهمن ماه 90[4] آرشیو اسفند ماه 90[2] آرشیو فروردین ماه 91[3] آرشیو اردیبهشت ماه 91[6] آرشیو خرداد ماه 91[2] آرشیو تیر ماه 91[3] آرشیو شهریورماه 91[1] آرشیو مهر ماه 91[1] آرشیو آبان ماه 91[3] آرشیو آذرماه 91[1] آرشیو دی ماه 91[1] آرشیو بهمن ماه 91[1] آرشیو اسفندماه 91[1] آرشیو اردیبهشت ماه 92[1] آرشیو خرداد ماه 92[1] آرشیو مردادماه 92[3] آرشیو شهریور ماه 92[3] آرشیو مهر ماه 92[4] آرشیو آبان ماه 92[5] آرشیو آذر ماه 92[4] آرشیو اسفند ماه 92[1]
لوگوی دوستان
 

پیوند دوستان
 
فصل ا نتظار کالبد شکافی جون مرغ تا ذهن آدمیزاد ! گفتگوی دوستانه شلمچه ستاره دریایی یا د د اشت ها ی شخصی خو د م . یادداشتها و برداشتها وبلاگ شخصی محمدعلی مقامی حمایت مردمی دکتر احمدی نژاد تفحص شهدای(شرهانی) سجا ده ای پر از یاس جـــیرفـــت زیـبا شکوفه نرگس عاشق آسمونی ----=>گوناگون<=---- سردار عاشق .: شهر عشق :. رویای شبانه پر پرواز بوی سیب BOUYE SIB قصه بچه بسیجی ایران اسلامی رمز موفقیت تیشه های اشک منطقه آزاد بندیر .:: رایحه ::. بوستان نماز از تبار آسمان رند سیاست وبلاگ تخصصی فیزیک پاک دیده welcome to my profile به‌دونه S&N 0511 توشه آخرت آقاشیر به نام وجود باوجودی حسام سرا عشق الهی پیمان دانلود غدیریه تکبیر فصل آگاهی جهاد همچنان باقی است محمد کوچولو فاطیما اسوه ها چفیه یگان محمدگل وجنات تجری من تحتها الانهار هرچه می خواهد دل تنگت بگو به دادم برس ستاره کو شو لو منتظران مهدی(عج) یار کارگر علمدار دین خط بارون یاور 313 لــــیلی وبلاگ گروهی جبهه جهادگران مجازی قافله شهداء سفرهای عاشقانه آرامش جاویدان در پرتو آموزه های اسلام هیئت حضرت علی اکبر(ع) حب الحسین اجننی احساس ابری ثانیه ها... پیامبر اعظم پیامبر اعظم(صلی‏الله‏علیه‏وآله‏وسلم) عدل الهی Divine Justice فقط من برای تو یادداشتهای روزانه رضا سروری عطاری عطار جمهوریت گروه منتظران مهدی .:: گاواره ::. تخیّلات خزان‌زده یک برگ بید صمیمی با خواهرم بسوی ظهور در قلمرو سکوت امید تعقل و تفکر رسم دوستی شیعه مذهب برتر همسفر عشق پاییزی دهاتی دکتر علی حاجی ستوده قلب خـــــــــــــــــــــــــــاکی آبدارچی پشت خطی.. تنها بازمانده تنها بازمانده نسیم وحی خط سرخ شهادت تنهاترین سردار عشق طلاست سخنان حکیمانه یک پسر دیوانه! خانه اطلاعات آقای آملی لاریجانی عدالت و عادل کجاست؟ قاضی مالخر خاطرات باور نکردنی یک حاج اقا حزب اللهی مدرنیته دیـــــــار عـــــــاشـقـــــان امام مهدی (عج) نامه ی زرتشت اموزش . ترفند . مقاله . نرم افزار مسعود رضا نژاد درد دل با خدا صحرا پله...پله...تا خدا! مسیح 313 بانک کتب و مقالات مدیریت پروژه بی سرزمین تر از باد راز و نیاز با خدا سرای اندیشه خلوت تنهایی داغ عشق احسن ساقی دلتنگی.تنهایی.مهربونی شهادت عموم زیبایی سایه خداوند بر کهکشانهاست گاه به گاه وبلاگ ایران اسلام تابه کجا اینچنین عرفان خوش نظر داستان و راه های توحید جویان بزرگ منتظر حواب ..:: نـو ر و ز::.. جاده خدا تک ستاره هیئت مجازی علی جان حرفای خودمونی من بهارستان بهجان / behjan شیرازی ها ((مجمع شیرازی های مقیم اینترنت )) کریمه اهل بیت باسیدعلی‏تافتح‏قدس‏ومکه بازی بزرگان بازی بزرگان ثقلین رادیوی نسل برتر کسی که مثل هیچکس نیست ازدواج موقت وچالش ها شمیم وصال شمیم وصال معبر عصر انتظار تقاطع چهاردیواری پنجره شبکه علمی حکمت (شهرک مسعودیه) سلما عرفان نسل سومی ا نجمن ستاره های ایرونی ستاره کوشو لو بابای دوست داشتنی آهستان کربلای 6 باز مانده تنها بازمانده تنها شیعیان اهل سنت واقعی اسرار موفقیت یه فلش کار بسیجی بی یار حسن مجتبی نقد مفید مروارید سرخ یادداشت های دیده بان نجف زاده(یاداشت های یک حبرنگار) دلنوشته های دختر شهید فصل آگاهی خاکریز حسن مجتبی بهترین ها طهور اکبر طریق عشق شهید ولایت راهیان نور درد دل با امام زمان شهید سید محمد شریفی جامی از فرهنگ هزار و یک شب وحیدپ اسراییل باید از بین برود در دل نهفته ها عقیدتی ، سیاسی پایگاه بسیج حضرت صاحب الزمان علیه السلام تا شکوفه ی عشق اینک از حال به آینده پلی باید زد....... کانون مهدویت دانشجویان ایران نکته هایی از کتاب مقدس عطش عاشقان علی سبلان سنگ شکن ساقی بده بشارت.... غربت شلمچه فرا خوان مظلومیت غزه فصل انتظار میوه‌ی ممنوعه نشانه تالار اهل البیت یا رب الحسین کلام وحی پایگاه فرهنگی مذهبی بنیان

یا لطیف


در
کاخ یزید که سخن گفت مردم متحیر گوش می دادند ... آیا علی (ع) زنده شده
است؟! صدا ، صدای زینب (س) و سخن ها با تمام زیبایی ها و شجاعت وصلابت
هایش سخنهای علی(ع) است.زینب جان تیغ کلامت اولین شمشیری بود که به خون
خواهی حسین (ع) برخاست.


امام
سجاد(ع) در حق شما فرمودند: «ای عمه! شما الحمدلله بانوی دانشمندی هستید
که تعلیم ندیده ، وبانوی فهمیده ای هستی که بشری تو را تفهیم ننموده است.»
و در مجلس یزید اینگونه فرمودی :


«به
خدا قسم ای یزید ،هر چه کردی بازگشت آن به سوی خودت خواهد بود، چرا که تو
جز پوست خود نشکافتی و جز گوشت خود ندریدی.ای یزید! در آن روز که خداوند
بدنهای پاک شهیدانمان را حاضر می کند تا حقوق خود را از ستمگر بستاند ، تو
بر رسول خدا (ص) وارد خواهی شد ، اما می دانی در چه حالی؟ در حالی که خون
عزیزان او را ریخته و حرمت ذریه اورا از بین برده ای. آری ای یزید! از این
پیروزی ظاهری که به دست آورده ای ، غرق شادی مشو ، و آن عزیزان را در
کربلا به خاک و خون کشیده ای ، مغلوب و مرده مپندار. که خداوند می فرماید
:« کسانی را که در راه خدا شهیدشده اند مرده مپندارید. بلکه آنان نزد خدای
خود روزی می خورند. آل عمران/آیه 169»


دعا کن ما نیز مسافرکاروانی شویم که قافله سالارش توی ...



مگر شما در راه برادر من زحمت نمی کشید؟!


همسر
شهید برونسی در خاطره ای می گوید: یک بار شهید برونسی خاطره ای برایم
تعریف کرده ، گفت : «کنار یکی از زاغه های مهمات سخت مشغول کار بودیم.تو
جعبه های مخصوص ، مهمات می گذاشتیم و درش را می بستیم. یکدفعه چشمم افتاد
به یک خانم محجبه با چادر مشکی! داشت پا به پای ما توی جعبه مهمات می
گذاشت. پیش خودم فکر کردم : حتما از این زنهایی است که می آیند جبهه. به
بچه ها نگاه کردم. مشغول کارشان بودند و بی تفاوت می رفتند و می آمدند.
انگار اصلا آن زن را نمی دیدند قضیه عجیب برایم سوال شده بود. موضوع، عادی
به نظر نمی رسید. کنجکاو شدم بفهمم جریان چیست.رفتم نزدیکتر تا رعایت ادب
شده باشد.


سینه
ای صاف کردم و خیلی با احتیاط گفتم : خانم، جایی که ما مردها هستیم ، شما
نباید زحمت بکشین. رویش طرف من نبود ، به تمام قد ایستاد و فرمود:« مگر
شما در راه برادر من زحمت نمی کشید ؟!» یک آن یاد امام حسین(ع) افتادم و
اشک تو چشمانم حلقه زد. واقعا خدا به من لطف کرد که سریع موضوع را گرفتم و
فهمیدم جریان چیست. بی اختیار شده بودم و نمیتوانستم چه بگویم.


آن خانم ، همان طور که روش آن طرف بود فرمود :« هر کس که یاور ما باشد ، البته ما هم یاری اش می کنیم.»


 ذکر نیزه


و صبر کن و صبر تو مگر به مدد الهی و به خاطر خدا نیست ؛ و بر آنها اندوهگین مباش و از مکر هایی که می کنند ، قلبت آزرده نباشد!


آیه 127/سوره نحل


 از زبان دوست


امام حسین (ع) : بپرهیز از ظلم و آزار رساندن نسبت به کسی که یاوری غیر از خداوند متعال نمی یابد




  
  

 یا لطیف


وای بر بغض در گلویم...!


پای
این قافله کجاست؟!... آنکه تو را به حسین (ع)می رساند ... آنکه فاصله را
کمترین می کند تا آغوش پر از عشق حسین(ع)... آن پای کجاست؟! در آغوش
کدامین مادر ؟! رباب ... آن درد چیست که بودنت را پلکی می کند که توان بر
هم زدنش را هم نداری ... آن تشنگی شش ماهه حسین(ع) چیست؟ که قلب آسمان هم
برای فهمیدنس کوچک است؟ ... قمهایش را می بینی؟


دویدنش
را ... افتادنش را و هزاران بار برخاستنش را؟«من تشنه حسینم». پای ک.چکش
می گفت و می دوید و قلب بزرگش برایش جرعه جرعه عشق می شد و لبهایش تشنه تر
از سیرابی آب ...


تلاطم
این جسم کوچک در آغوش عشق بی قراری رسیدنش مرا بی تاب رفتن می کند ...
آواز این عشق را پرنده ایست بال و پر شکسته که خون را می طلبد و قربانی
شدن را. حسین(ع)!! چقدر دلم نمی فهمد؟!!


مر
بی قرار و بی تاب بزرگی روح این جسم کوچک کن تا در تاریکی این شب بر ترنم
چشمانش بسوزم و بگریم و ساده ترین حرفم را به قطره قطرهخونش رضا کنم.
همانگونه که او جانش را به عشق "امامش" رضا کرد.



کرامت فرزند امام حسین(ع)


عراقی
ها طبق عادت هر ساله خود روز هفتم و هشتم محر به همه آمپولهایی تزریق می
کردند تا رزمنده های ایرانی نتوانند در روز تاسوعا و عاشورا عزاداری کنند.
این کار شیطانی هر سال خوب نتیجه می داد و غیر از چند نفر که به لطیف
الحیل از زیر آمپول جان سالم به در می بردند ، بقیه چنان تب می کردندد که
تا چند روز در جا می افتادند. آن سال اسامی افراد را روی لیست خولندند و
حتی یک نفر نتوانست از نیش سوزن آمپول در امان بماند. وقتی عراقی ها به
آسایشگاه ما آمدند ، مه بچه ها به حضرت علی اصغر(ع) متوسل شده ، نجات خود
را از آن دردانه کوچک امام حسین(ع) خواستند. قلب پاک بچه ها و نام و برکت
آن طفل خاندان پیامبر(ص) چنان اثر معجزه آسایی داشت که هیچکدام از بچه ها
به جز یکی دو نفر که بیمازی کم خونی داشتند تب کردند.


عراقی
که می دانستند آمپولها کار خودشان را خواهند کرد ، دیگر به سراغ ما
نیامدند و آن شب با خیال راحت ، چراغ عزاداری امام حسین(ع) را روشن کردیم.


 ذکر نیزه


و پروردگارشان به آن ها از نوشیدنی ای گوارا و پاک و پاک کننده می نوشاند!


آیه 21/سوره انسان


 از زبان دوست


از
حضرت سوال شد کرامت و فضیلت در چیست؟ در پاسخ فرمود: کنترل و در اختیار
داشتن زبان و سخاوت داشتن. سوال شد نقص انسان در چیست؟ فرمود: خود را
واداشتن بر آنچه که مفید و سودمند نباشد.


  
  

یا لطیف


دلش
برای پدرش تنگ شده بود. پدر گفته بود هر وقت دلتنگی و غم دلت زیاد شد ،
نامه سر به مهر مرا بگشا. لحظات داغ کربلا او را وادار می کند.نگاه های
مطمئن ولی پر خون حسین(ع) او را دیوانه کرده است.


نامه را می گشاید و دست خط پدر ، کلمات پدر ، حرفها و بوی پدر او را مست می کند و اشک های حسین بن علی (ع) را جاری می سازد.


تو دلتنگیت را با نامه پدر می گشایی که کل عالم بر پنجه ی او چرخیدن را آغاز کرده و میچرخد.


تو
برای تسلای دلت نامه ای داری وعمو یی چون حسین بن علی (ع). ما هم دلتنگیم.
هر ده روز محرم این طور است. محرم که تمام بشود مثل ماه رمضان است که تمام
میشود یا مثل فاطمیه است ، که تمام می شود مثل جنگیدن است که تمام می شود.
آخرش کسته می شوی یا نه زنده می مانی و برایشان دلتنگی می کنی ...


این
بار فعه آخرش نیست که کشته می شود! عادت کرده است به مردن به شهدت. به
اینکه با یک دم حسین(ع) بمیرد و با بازدمش زنده شود. اما ما گاهی دلمان
تنگ می شود اصلا نمی دانیم چه باید بکنیم!!!


اما
قاسم فهمیده بود. او می دانست که چگونه خود را از دست دلتنگی ها برهاند.
او می دانست که رهایی از دلتنگی آنقدر شیرین است کهمی ارزد هر کاری بکنی.
می ارزد میدان بروی. می ارزد که قربانی کنی ... همه چیز را ... می ارزد که
حتی با عمو هم وداع کنی. چرا که هم سپر امامت می شوی هم مرهم دل پدر و هم
دلتنگیت کم کم ، کم می شود. شیرین است به شیرینی عسل ...


راوی
می گوید : جوانی به سوی میدان آمد که صورتش مانند قرص ماه بود و به جنگ
مشغول شد ... این اتمام ، برای دلتنگی های این نوشته کافی است. شاید!!!
 


عنایت حضرت قاسم(ع)


حاج
قاسم معون گردان ما ؛ گردان قاسم بن الحسن (ع) در لشکر انصار بود که در
عملیات کربلای چهار ، گلوله توپی کنارش منفجر شد و بر اثر ترکشی که به سرش
اصابت کرد ، دیگر نتوانست حرف بزند. پزشکان هم جواب درستی به ایشان نمی
دادند. او مدتی در تویسرکان بودو دوباره به جبهه برگشت. پیش از مرحله دوم
عملیات کرربلای پنج ، در عالم رویا ، خود را در مسجدی دید که هنگام عملیات
کربلای چهار در آن جمع شده بودند. داخل مسجد ، حاج محسن فرمانده ی سابق
گردان و دیگر شهدا را که قرار بود به آنها بپیوندد ف دید. بعد از چند
دقیقه دو جوان با چهره ی نورانی و درخشان وارد مسجد شدند.حاج محسن به
احترام آنها از جا برخاست. یکی از دو جوان از حاج محسن پرسید : «چرا مجلس
روضه مادرم زهرا(س) این قدر سرد و بی روح است؟!»


حاج
محسن در جواب گفت : چند نفر از مداحان ما شهید شده اند. بعضی هم به
دلایلینتوانسته اند تا امروز بیایند. بعد به حاج قاسم اشاره کرده و
گفت:ایشان هم که هستند ، قدرت تکلمشان را از دست داده اند.


آن جئان که حضرت قاسم(س) بود ، بلند شد و دستی بر سر حاج قاسم کشید.


حاج
قاسم می گفت : وقتی دستش را حس کردم ، گویی نیرویی مثل آهنربا وارد بدنم
شد. از خواب برخاستم و اولین عبارتی که بر زبانم آمد ، جمله « بسم الله
الرحمن الرحیم » بود.


حاج قاسم در عملیات نصر شش شیمیایی شد و به شهادت رسید.




ذکر نیزه


و کسانی که ایمان آورده اند شدید ترین محبتها را نسبت به پروردگار خود دارند.


آیه 165/سوره بقره



از زبان دوست


امام
حسین(ع) : چنانکه دو نفر با یکدیگر نزاع و اختلاف نمایند و یکی از آن دو
نفر ، در صلح و آشتی پیش قدم شود ، همانا شخص سبقت گیرنده ، جلوتر از
دیگری به بهشت وارد میشود.


  
  

یا لطیف


کلمه رقیه ، در اصل ارتقاء به معنی «صعود به طرف بالا و ترقی»است.


رقیه
(س) دختر خورشید است..... رقیه (س) از تبار نور و از جنس آبی آسمان
است.رقیه، رقیه است.رقیه(س) جلوه دیگری از شکوه و عظمت حماسه عاشوراست.
وحضور این کودک خردسال در متن نهضت سرخ حسینی بی هیچ شک و شبهه ای اتفاقی
ساده و ناچیز نبوده است ، چنانکه هر یک از کسانی که در واقعه نینوا حضور
داشتند ، چون نیک بنگریم ، حامل پیامی شگرف و شگفت بوده اند. دل تنگ خود
معجزه میکند. دل تنگ دلدار را به دلداده می رساند ... تو از آن لحظه که
زینب را به خیمه برد ، او را ندیده ای ... معنای دلتنگی را تو و زینب خوب
می دانید ، هر دو دل تنگید ، اما چه می شود کرد که حسین (ع) با اشاره
مسیحایی اش فقط قلب زینب را از ایستادن و نتپیدن ایمن کرد و دل تنگ تو بعد
از آنکه با دیدار پدر و شانه کردن زلفهای خون آلودش آرام نگرفت ، ایستاد و
تو را به پدر ملحق کرد. دل تنگ اینگونه دلداده را به دلدار می رساند!!


فرهنگ حسینی


سال
74 بود فصل پاییز، که در منطقه عملیاتوالفجر یک در فکه ، میدان مین ها را
می گشتیم تا جا های مشکوک را پیداکنیم.  بعد از کانالی که برای مقابله با
حمله بچه ها زده بودند. میدان مین وسیعی قرار داشت. با صحنه ای عجیب روبرو
شدیم. اول فکر کردیم لباس یا پارچه ای است که باد آورده ، ولی جلوتر که
رفتیم متوجه شدیم شهیدی است که ظاهرا برای عبور نیروها از میان سیم های
خاردار ، خود را روی آن انداخته است تا بقیه به سلامت بگذرند.بند بند
استخوان های بدن داخل لباس قرار داشت و در غربتی دوازده ساله روی سیم
خاردار دراز کشیده بود. دوازده سال انتظاری که معبر میدان مین را هم به ما
نشان می داد. فهمیدیم که لشکر عاشورا در این محدوده عملیات کرده است.


ذکر نیزه


آیا با کسی که با خشونت رفتار میکنید که در زیبای خلق شده و در دفاع از خود نمی تواند حق خود را بیان کند؟!


آیه 18/سوره زخرف



از زبان دوست


امام
حسین(ع): هر کس خداوند متعال را با صداقت و خلوص ، عبادت و پرستش نماید ؛
خدای متعال اورا به بهترین آرزوهایش می رساند و امور زندگیش را تامین می
کند.



  
  

سلام به همه عزادار های حسینی


طبق هر سال هر شب این دهه به روز هستم


انشا الله بتونم باهمه قوا در خدمت باشم


یا لطیف


روایت
می گوید که آن حضرت در هر غروب پنج شنبه به زیارت فرزند شهیدش حسین (ع) می
آید و از ذکر مصیبتش چنان آهی بر می آورد که هر که دی دارد، دلش میگیرد؛ و
هر که بی دل است رنجور میگردد.


مادر ! تو خود مرا در عزای حسین ات یاری کن.


یا فاطمه الزهرا (س) مددی !!!



آنطوان
بارا (مسیحی): اگر حسین(ع) ار آن ما بود، در هر سرزمینی برای او بیرقی می
افراشنیم و در هر روستایی برای او منبری بر پا می نمودیم و مردم را با نام
حسین(ع) به مسیحییت فرا می خواندیم.




سیم حیات


علم را به رودخانه میبرند تا تطهیر کنند.


محرم است و باید بار دیگر سیاه پوشید و علم را سیاه پوشاند و کفن کرد.


عاشورا جراحتی همیشه تازه است و هر سال این روز ها که می رسد باز به خون می افتد.


از
در و دیوار ها می توان فهمید که پیر است و سرد و گرم چشیده .... قرن هاست
که این روز ها وقتی جراحت عاشورا تازه مبی شود، آینه داران عباس(ع ) علم
را برداشته اند و به سوی رودخانه، کوچه ها را طی کرده اند و از گذر ها
گذشته اند تا به آب برسند.


شهید سید مرتضی آوینی





عنایت فاطمی (س)


در
یکی از عملیات های آبی پاهایم مثل دوتا چوب خشک، دردناک شده بود. در چنین
مواقعی می بایست به پشت دراز می کشیدیم و پاهایمان را آرام آرام حرکت می
دادیم. ولی چون در دومتری کمین عراقی ها بودیم دستم را لای دندان گرفتم.
برگشتم و با ایما و اشاره به حاجی فهماندم چه شده است.نگاهش گفت: «می دونی
که اینطور وقتها چه کار بکنی...» می دانستم، باید بی صدا می رفتم زیر آب.
بعد جنازه می آمدم روی آب. سرم را زیر آب کردم.چشم هایم را بستم .توی دلم
گفتم " یا فاطمه زهرا (س) " ، و گذاشتم آب برود توی دهانم. اما اتفاق
عجیبی افتاد : پاهایم گرم شد، آمدم روی آب.




روضه مادر


نشسته
بود پشت من روی موتور.دو شب مانده بود به عملیات کربلای چهار و می خواست
با دوستانش خداحافظی کند.یکدفعه دستش را روی شانه ام گذاشت و گفت: حسین!
برایم روضه بخوان.گفتم: روضه؟! حسین جان پشت موتور که جای روضه خواندن
نیست، بگذار برای بعد. بد جوری جوابم را داد: اگر در عملیات شهید شدم، به
خانم زهرا (س) بگویم همه جا برایت گریه کردم. سلامی به بی بی فاطمه(س)
دادم و دو بیت شعر خواندم.


به
حدی بلند گریه می کرد کهمن به وجود صدای بلند و دلخراش موتور به راحتی
صدای ناله هایش را می شنیدم. هنوز چند متر مانده بود به دوستانش برسیم.
گفت: نگهدار!


پیاده شد ، کمی قدم زد و صورتش را شست.


بین بچه ها رفت، چهره اش لبریز از خنده بود. گویی ای گونه ها هیچ وقت معبر اشکهایش نبوده...




ذکرنیزه



خدا
نور آسمان ها و زمین است. داستان نورش به مشکاتی ماند که در آن روشنی و
چراغی باشد و آن چراغ در میان شیشه ی که تلائلو آمن گویی ستاره
ایست.درخشان و روشن از درخت مبارک زیتون که با آنکه شرقی و غربی نیست شرق
و غرب جهان بدان فروزان است و بی آنکه آتشی بیفروزد خود به خود جهانرا
روشنی بخشد که پرتو آن نور بر روی ور قرار گرفته و خدا هر که را خواهد به
نور خود هدایت کند.و این مثل ها را خدا برای مردم (هوشمند) میزند و خدا به
همه امور داناست.


(آیه 35/سوره نور)



  
  

 یا لطیف


ورود به کربلا روضه ای دیگر گونه است.


ورود به کربلا سری در خاک پنهان دارد و معشوقی در آسمان.


ورود به کربلا حر را دارد که با سپاهیانش در روبروی محل برپایی خیمه های حسین (ع) منزل می نماید.


فکر
میکنم که حر کم کم عطر حسین (ع) را حس میکند.هر که عطر حسین (ع) را حس
میکند یا اشک میریزد یا آه سر میدهد یا مثل حر ، تسلیم آقا می شود.


آقا آنقدر مهربان است که مطمئنم برای ما دلتنگی میکند وقتی ما از موعد دلتنگی هامان برای ارباب گذشته باشد.


با
انگشت دیوار را لمس میکنی. رویت به طرف دیوار است. اشک از چشمانت نرم نرم
می افتد.بدنت انگار پر جراحت و زخم است و تاول پاهایت پر از آب و چروک.
آفتاب ، پوست روشن تر از روزت را سوزانده است ، همچنان که دامن زیبای پر
گلت را. صورت کوچکت انگار لطافت هر چه گل بر روی زمین را شرمگین میکند.


تو چنان آفتابگردانی در عشق.


تو چنان لاله ای در زخم.


تو چنان شقایقی در درد.


نمی دانم با انگشتت روی دیوار و گاهی بر خاک چه ترسیم میکنی.


می
خوابی و دلتنگی های تو از خوابت بیرون میزند. گریه های از سر دلتنگی ات
آرام آرام همه را می گریاند. تو انگار بابا میخواهی و همه فهمیده اند که
چگونه پدرت را برایت می آورند؟!


تو سرنوشت خویش را با بهانه گیری رقم زده ای.


تو انتظار خویش را با گریستن به وصل رساندی.


کودکی خویش را با مرگ به پیری تبدیل کردی.


که
اگر سایه ای از مهر تو بر ما بیفتد ، خرابه ای را که ساختیم آباد خواهد شد
و هر چه علف هرز که پروراندیم به بهانه تو خواهد سوخت و اشک هایی جوانه
خواهد زد که حتما باغبانش تو خواهی بود و تو.


زیارت عاشورا


روزی
چند با برای سید الشهداء (ع) گریه می کرد. محمد رضا شفیعی را می گویم.
صبحها زیارت عاشورا را که می خوندیم ، گریه ها و ناله هایش جانسوز و
شنیدنی بود. بعد از کلاس عقیدتی و نماز جماعت هم با ذکر مصیبت سید الشهداء
(ع) آروم می شد.


غروب
ها کنابچه زیارت عاشوراش رو بر می داشت و می رفت «موقعیت صفا». قبری که با
دستان خودش کنده بود و بچه ها این اسم رو روش گذاشته بودن. روضه خوان خودش
بود. بعد از هر گریه اشکهایش را پاک می کرد و به بدنش می مالید. هیچ کس
معنای کارش را نمی فهمید. محمدرضا جز نیروهای تخریب بود و در کربلای4
مجروح شد و به دست  عراقی ها افتاد. پیکر مجروحش را به بیمارستان بغداد
منتقل کردند ، به شهادت رسیدو همان جا دفنش کردند. پودر هایی روی بدنش
ریخته بودن تا متلاشی شود ، اما اثر نکرده بود. پیکر مطهرش را سه روز در
معرض نور شدید آفتاب قرار دادند تا بپوسد.


اما بعد از شانزده سال که خاک را کنار زدن ، هنوز جنازه محمدرضا مثل روز شهادتش بود.


او
را بار دیگر همرزمانش در قالب کاروان شهداء به ایران بازگرداندند و نامش
را در میان هفت شهیدی که پیکرشان سالم بود ثبت کرده بودند. توفیق دفن جسم
از سفر برگشته اش نصیب من شد. مادر محمدرضا ، عقیقی به من داد تا زیر
زبانش بگذارم.لب و زبان و دندانهایش هیچ تغییری نکرده بود. شانه هایش را
که برای تلقین خواندن در دست گرفتم تمام گوشت هایش را احساس می کردم. بعد
از شانزده سال ، گویی تازه روح از بدنش جدا شده بود.


ارث ماندگار محمدرضا «موقعیت صفا» واقعا با صفا بود.



 ذکر نیزه


پس
آنان که از وطن خود هجرت نمودند و از دیار خویش بیرون شده و در راه خدا
رنج کشیدند و جهاد کرده و کشته شدند همانا بدی ها آنان را (در پرده لطف
خود) بپوشانیم و آنان را در بهشت هایی در آوریم که زیر درختانش نهر ها
جاری است این پاداشی است از طرف خدا ونزد خداست پاداش نیکو.


آیه 195/سوره آل عمران




  
  

همایش‌ها – تجمع پرشور وبلاگ‌نویسان معترض به هتک حرمت امام راحل (رض) عصر امروز با صدور بیانیه‌ای در محکومیت این حادثه، در تالار سیدالشهدا برگزار شد. به گزارش وبلاگ‌نیوز،‌متن بیانیه به این شرح است:


 

emam-9


 


بسم‌الله الرحمن الرحیم


 


فتنه‌ها با تلخی  خواسته‌ها وارد می‌شوند و خون‌های تازه را می‌دوشند، نشانه‌های دین را خراب، و یقین را از بین می‌برد … سعی کنید که پرچمدار فتنه‌ها و نشانه‌های بدعت‌ها، شما نباشید و آنچه را که پیوند امت اسلامی بدان استوار و پایه‌های طاعت بر آن پایدار است بر خود لازم شمارید. و شما را به خدا، بر یاری ستمدیده بشتابید و نه ستمگر. از گرفتار شدن به دام‌های شیطان، و قرار گرفتن در وادی دشمنی‌ها بپرهیزید، و لقمه‌های حرام به شکم خود راه ندهید. شما برابر دیدگان خداوندی قرار دارید که گناهان را حرام کرد و راه بندگی و اطاعت را آسان فرمود. نهج‌البلاغه – خطبه ???


 

در ماه‌های پس از انتخابات شاهد بودیم که جریان شکست‌خورده در چند انتخابات اخیر دست به زورآزمایی با نظام اسلامی و اکثریت مردم ایران زد و رقابت انتخابات را به اعتراضات خیابانی و اغتشاش و سلب امنیت و آرامش بدل کرد. قانون‌شکنی‌ها و بی‌اخلاقی‌ها (با شعار تقلب و ادعای ادب!) قانون و حق و حقیقت را پایمال کرد و رأی توده‌های ملت را نادیده گرفت. و می‌بینیم که اکنون وقاحت را به جایی رسانده‌اند که علناً به امام خمینی (رحمت الله علیه) توهین می‌کنند.
شعار قانون‌مداری می‌دهند، اما نمی‌پذیرند که اقتضای قانون‌مداری این است که در مواردی که قانون با منافعِ شخصی  ما موافقت نداشته باشد، به آن تمکین کنیم، نه آنکه در آن زمان که سفره‌ی قدرت برای ما گشوده است، از آن بخوریم و زمانی که این دیگ برای دیگری بجوشد، باید این دیگ را سرنگون کنیم و بر زمین بریزیم. این نشانه دیکتاتوری است.
امروز شعار «مرگ بر دیکتاتور» شان گوش فلک را کر کرده است، اما یادمان نرفته است که همین افراد به دنبال اختیار تام در جایگاه نخست‌وزیری بوده‌اند، ریاست جمهوری مادام‌العمر را برای خود می‌خواستند و یا لوایحی به مجلس فرستاده‌اند که اختیاراتی فراتر از قانون اساسی به آنها داده شود. اگر این‌ها نشانه‌های خوی دیکتاتوری نیست، پس چیست؟
روزی خود را «خط امام» خوانده‌اند و عکس امام را بر سر نیزه زده‌اند و روزی دیگر عکس امام را پاره می‌کنند و زیر پا می‌گذارند. تاریخ اسلام برای ما الهام‌بخش است که کسانی که قرآن بر سر نیزه‌ها می‌کنند، همان‌ها در روزگاری دیگر قرآن ناطق را پامال ِ سم اسبان می‌کنند. مسجد و قرآن را به آتش می‌کشدند (مسجد لولاگر و مسجد دانشگاه شیراز)، اما می‌دانند که تا زمانی که مردم در راه ولایت هستند، نمی‌توانند به فتنه‌ها دچار کنند.


 

امروز می‌خواهند به نام دین سبز، با اندیشه‌های امام معارضه کنند. اما ما با اسلام آریامهری، اسلام ابوسفیانی و اسلام تحجر مخالفیم. اسلام آمریکایی و قرائت سکولار از اسلام را هرگز برنمی‌تابیم. مهم‌ترین دستاورد مبارزات این ملت برای به سرانجام رساندن انقلاب اسلامی، حاکمیت اندیشه اسلامی بود. اما افرادی که هرگز سابقه مبارزه در زمان اختناق شاهنشاهی را نداشته‌اند، به سبب مسئولیتی که در دوران حیات امام داشته‌اند، امروز مدعی همه‌چیز شده‌اند و می‌خواهند دستاوردهای انقلاب این ملت را از بین ببرند و اندیشه‌های غربی و اسلام آمریکایی و آریامهری را حاکم کنند. به قول شهید بهشتی:


 

«اسلام آریامهری، اسلامی بود که مسجدها تر و تمیز و آباد می‌شدند، کاشی هم می‌شدند، فرش و قالی هم می‌شدند، اجتماعات هم بود، عاشورا هم بود، تاسوعا هم بود، ماه رمضان هم بود، نام اسلام هم بود، رادیو هم قرآن می‌خواند، شب‌های ماه رمضان هم دعای سحر می‌خواند، ابوحمزه می‌خواند، مناجات می‌خواند، اما نظام، نظام اسلامی نبود. برای ما مسأله این است که وقتی می‌گوئیم «با اسلام» این «با اسلام» ِما با «با اسلامی»که دیگران می‌گویند فرق دارد. «با اسلام» ما یعنی این‌که همه این مواهب بر اساس حاکمیت اسلام است و این‌که قانون اسلام باید حاکم شود.» (کتاب ولایت، رهبری، روحانیت – صفحه ??? و ???)


 

ما انتساب به امام را -به هر سبب و نسب و جایگاه که باشد- ملاک حقانیت نمی‌دانیم. چرا که آن روح خدا، امام خمینی روحی‌فداه بر نظامات موروثی و طبقه‌ای خط بطلان کشید و ما فرزندان معنوی همان مرد الهی هستیم و هرگز به دوران پیش از انقلاب اسلامی برنخواهیم گشت. ما از پیمودن راه امام پشیمان نیستیم که بخواهیم از آن عدول کنیم و سر به دامان شرق و غرب ببریم.


 

امروز با ادعای وصایت یا وراثت از امام، متولیانی برای خط امام پیدا شده‌اند که هیچ ارتباطی با اندیشه امام ندارند. امروز این افراد به دنبال نوعی سلطنت موروثی هستند و هرگز اندیشه‌ی امام برای آنها ملاک نیست و اگر روزی هم برمی‌آشوبند، از نفی اندیشه امام نیست که از نقد به فرزندان امام است. اما امام  ما این نحوه‌ی حکومت و ارزش‌گذاری را نفی کرده است. در اسلام حق و باطل، خود ملاک هستند و نه افراد مدعی  آن! درباره امام هم می‌گوئیم که افراد مدعی خط امام به جای تأکید بر عنوان نخست‌وزیر امام یا منصوب امام یا نماینده امام، باید با اندیشه امام محک بخورند. امروز شاهدیم که  مطرودین و محذوفین از سوی امام و کسانی که از امام سیلی خورده بودند، ذیل یک پرچم مدعی خط امام شده‌اند. امروز باید مواظب بود تا ظواهر و شعارها ما را از توجه به ذات و باطن  باطل این جریان دور نکند.


 

بنیان‌های اندیشه‌ی امام، ولایت فقیه و حضور مستمر دین در حاکمیت، مبارزه با طاغوت (هر حکومتی غیر از حکومت اسلام)، مبارزه با تحجر و اسلام سلطنتی و آریامهری، مبارزه با اشرافیت و کاخ‌نشینی، صدور انقلاب و هسته‌های مقاومت، حمایت از فلسطین و لبنان و جهاد علیه کفر و طاغوت، عدالت‌خواهی و آزادی‌خواهی، جمهوری اسلامی، مردم‌محوری به جای نخبه‌محوری (اعم از حوزوی و دانشگاهی)، توجه به جبهه‌ی جهانی مستضعفین، استقلال‌طلبی از شرق و غرب و نیز استکبار ستیزی بوده است. امروز باید با این محک، مدعیان را سنجید.

 

ما وبلاگ‌نویسان و فعالان فضای مجازی، جریان ضدانقلابی موجود در فضای مجازی، وبلاگستان و شبکه‌های اجتماعی را محکوم می‌کنیم. تحرکات ضداسلامی، ضدانقلابی، ضداخلاقی و ضدمردمی‌شان را دیده‌ایم و این مسئولیت ما را بیشتر می‌کند. از یک سو باید به خودسازی و کسب بصیرت اهتمام کنیم و از سوی دیگر، دیگران را به اخلاق اسلامی و بصیرت دعوت کنیم. باید آگاهی‌بخشی را وظیفه خود بدانیم و بدانیم که ضعف و سستی ِ ما در مسیر الهی، آینده ما را به گونه‌ای دیگر رقم خواهد زد: «ان الله لایغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم»

 

امروز وظیفه ماست تا با هر ابزار ادبی، فرهنگی، هنری و روشن‌گرانه در برابر فتنه‌افکنی‌ها ایستادگی کنیم. باید حقیقت اسلام ناب را برای مردم بیان کنیم و در این موقف تاریخی تکلیف خود را به درستی انجام دهیم.


 

امروز بر همگان لازم است تا ولایت فقیه، این میراث سترگ امام خمینی (رحمت الله علیه) را پاس بدارند و آن را تمیز جریان حق و باطل بشمارند. بدانیم که حتی اگر همچون عمارها به ساده‌لوحی هم متهم شویم، تا زمانی که دست در دست ولایت داریم، خداوند سبیل هدایت را بر ما آشکار می‌کند.


 

البته همان‌گونه که رهبر معظم انقلاب اسلامی فرمودند ما ترسی از این جریان نداریم. آینده برای ما روشن است. ما معتقدیم درافتادن این‌ها با امام به زوال سریع‌تر و انزوای بیشترشان منجر می‌شود. این‌افراد ریشه‌ای در میان ملت ندارند و هرچه بخواهند در میان ملت مسلمان ریشه‌دوانی کنند، به ریشه‌کنی کامل نزدیک‌تر می‌شوند. درخت حیات طیبه‌ای که امام در میان ما کاشت، ریشه‌اش در زمین  دل‌های ما مستحکم است و هر روز شاخه‌های بیشتری در آسمان خواهد داد و شرق و غرب عالم را در بر خواهد گرفت.
ان شاء الله


88/9/25::: 2:45 ع
نظر()
  
  
   1   2      >
پیامهای عمومی ارسال شده
+ قرآن را تفسیر کردند... آیه آیه... شرح کردند... شرحه شرحه... ورق ورق... اربا اربا...


+ سرشکستن امام سجاد ع) امام سجّاد س?م الله عل?ه سر خود را به ?اد مص?بت پدرش شکست امام سجاد س?م الله عل?ه به مناسبت? که مصائب امام حس?ن س?م الله عل?ه را شن?دند ) کس? برای ا?شان مصائب? را ?اد آوری کرد » قام عل? طوله و نطح الجدار بوجهه فکسر انفه و شج ّ رأسه و سال دمه عل? صدره و خر ّ مغشّ?ا عل?ه من شدة الحزن و البکاء « تمام قد حضرت ا?ستاد و صورت خود را به د?وار منزل کوب?د پس ب?ن? آنحضرت و سر ا?شان شکست


+ اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
+ امام کاظم(سلام الله علیه): مردى از قم مردم را به حق فرا مى‏خواند و بر گرد او مردمانى فراهم مى‏آیند که چونان پاره‏هاى آهن استوارند، طوفان‏ها آنها را به لرزه نمى‏اندازد و از جنگ خسته نمى‏شوند و بزدلى نشان نمى‏دهند، به خدا توکّل دارند و فرجام از آنِ پرهیزگاران است. میزان الحکمة ج 2 ص
+ بیانیه زنجیره فجرآفرینان ؛ جبهه وبلاگی غدیر


+ 5هزارتا صلوات برای سلامتی مادرم تا کی تموم بشه خدا میدونه


+ انسان یا انسانیت یا انسان بودن/به حقیقت آدمی باش


+ هرگز کاری جز برای رضای خدا نکن_ سیدشهیدان اهل قلم مرتضی آوینی.. کجایی ای راوی فتح


+ توی پیام رسان مشغول باشید


+ توی این گرما.......به به